©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

كراهة قلادة الوتر في رقبة البعير - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن صالح...


كراهة قلادة الوتر في رقبة البعير


Dəvələrin Boynuna (Göz Dəyməsin Deyə) İpdən Boyunbağı Bağlamağın Qadağan Olması


حديث أَبِي بَشِيرٍ الأَنْصَارِيِّ رضي الله عنه، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، وَالنَّاسُ فِي مَبِيتِهِمْ، فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، رَسُولاً أَنْ لاَ يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلاَدَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلاَدَةٌ إِلاَّ قُطِعَتْ
1371. Əbu Bəşir əl-Ənsari  rəvayət etmişdir ki, (bir dəfə) o, Peyğəmbərlə  birlikdə səfərdə olarkən və bu əsnada camaat yatmağa hazırlaşarkən Peyğəmbər  onların yanına bir elçi göndərdi (ki, onlara desin): “Heç bir dəvənin boynunda ipdən düzəldilmiş boyunbağı qalmasın və ya kəsilib atılmamış bir (dənə də olsun) boyunbağı qalmamalıdır.” (Buxari 3005, Muslim 5671, 2115/105)

جواز وشم الحيوان غير الآدمي في غير الوجه وندبه في نعم الزكاة والجزية


Heyvanın Üzündən Başqa Yerlərinə Damğa Vurmağın icazəli Olması, Zəkat Və Cizyə Dəvələrində Bunun Müstəhəb Olması


حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، قَالَ: لَمَّا وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ، قَالَتْ لِي: يَا أَنَسُ انْظُرْ هذَا الْغُلاَمَ، فَلاَ يُصِيبَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يُحَنِّكُهُ فَغَدَوْتُ بِهِ فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ حُرَيْثِيَّةٌ، وَهُوَ يَسِمُ الظَّهْرَ الَّذِي قَدِمَ عَلَيْهِ فِي الْفَتْحِ
1372. Ənəs İbn Məlik  deyir ki, anam Ummu Suleym qardaşım Abdullah İbn Əbu Təlhəni doğduqdan sonra mənə: “Ey Ənəs! Bu oğlana bax! Ona zərər vermədən Peyğəmbərin  yanına apar. Peyğəmbər  onun damağını (əzilmiş xurma) ilə ovuşdurur” dedi. Mən də uşağı Peyğəmbərin  yanına apardım. Peyğəmbər  xurmalıq içində idi. Üzərndə Hureysiyyə adlanan yun libas vardı. O, Fəth günü ona gələn yük dəvələrini damğalamaqla məşğul idi”. (Buxari 5824, Muslim 5676, 2119/109)

كراهة القزع


Yarımçıq Saç Qırxmağın (Bir Hissəsini Qırxıb, Digər Hissəsini Tərk Etmək) Qadağan Olması


حديث ابْنُ عُمَرَ رضي الله عنهما، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَنْهى عَنِ الْقَزَعِ قَالَ عُبَيْدُ اللهِ قُلْتُ وَمَا الْقَزَعُ فَأَشَارَ لَنَا عُبَيْدُ اللهِ قَالَ إِذَا حَلَقَ الصَّبِيَّ وَتَرَكَ هَاهُنَا شَعَرَةً وَهَاهُنَا وَهَاهُنَا
1373. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər: “Qaza etməyi qadağan etdi”. Ona: “Qaza nədir?” deyə soruşdular. Ravi Ubeydullah deyir ki, Nəfi: “Uşağn saçının bir qismini qırxıb, digər hissəsini tərk etməkdir” dedi. (Buxari 5920, Muslim 5681, 2120/113)

النهي عن الجلوس في الطرقات وإِعطاء الطريق حقه


Yollarda Oturmağın Qadağan Olması Və Yolun Haqqını Vermək


حديث أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضي الله، عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: إِيَّاكُمْ وَالْجُلُوسَ عَلَى الطُّرُقَاتِ فَقَالوا: مَا لَنَا بُدٌّ إِنَّمَا هِيَ مَجَالِسُنَا نَتَحَدَّثُ فِيهَا قَالَ: فَإِذَا أَبَيْتُمْ إِلاَّ الْمَجَالِسَ فَأَعْطُوا الطَّرِيقَ حَقَّهَا قَالُوا: وَمَا حَقُّ الطَّرِيقِ قَالَ: غَضُّ الْبَصَرِ، وَكَفُّ الأَذَى، وَرَدُّ السَّلاَمِ، وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهْيٌ عَنِ الْمُنْكَرِ
1374. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Yollarda oturmayın!” (Əshabələr) dedilər: “Bizim orada oturmağımız labüddür. Biz oraya yığışıb ancaq (işlərimiz barədə) söhbət edirik.” Peyğəmbər: “Əgər orada oturmağınız labüddürsə, onda yolun haqqını verin.” (Əshabələr): “Nədir yolun haqqı?” deyə soruşdular. Peyğəmbər: “Naməhrəmə baxmamaq, (heç kəsə) əziyyət verməmək, salamı almaq, yaxşı işləri əmr etmək və pis işlərdən çəkindirmək.” (Buxari, 2465, Muslim 5685, 2121/114)

حريم فعل الواصلة والمستوصلة والواشمة والمستوشمة والنامصة والمتنمصة والمتفلجات والمغيرات خلق الله


Parik Taxan Və Taxdıran, Döymə (Nakolka) Döyən Və Döydürən, Üz Yolan Və Yolduran, Dilərini İncələdərək Allahın Yaratdığını Dəyişən Qadınlara Etdiklərinin Haram Olması


حديث أَسْمَاءَ، قَالَتْ: سَأَلَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنْ ابْنَتِي أَصَابَتْهَا الْحَصْبَةُ فَامَّرَقَ شَعْرُهَا، وَإِنِّي زَوَّجْتُهَا؛ أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَ: لَعَنَ اللهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمَوْصولَةَ
1375. Əsmə  rəvayət edir ki, bir qadın Peyğəmbərdən  soruşdu: “Ya Rəsulullah! Mənim qızım qızılca xəstəliyinə tutulmuşdu. Bu səbəblə də saçları dibindən tökülmüşdü. Mən onu ərə vermişəm. Onun saçı əvəzinə parik taxa bilərəmmi?”. Peyğəmbər: “Allah parik taxana və taxdırana da lənət etmişdir” deyə buyurdu. (Buxari 5941, Muslim 5687, 2122/115)
حديث عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ زَوَّجَتِ ابْنَتَهَا، فَتَمَعَّطَ شَعَرُ رَأْسِهَا فَجَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ؛ فَقَالَتْ: إِنَّ زَوْجَهَا أَمَرَني أَنْ أَصِلَ فِي شَعَرِهَا، فَقَالَ: لاَ، إِنَّهُ قَدْ لُعِنَ الْمُوصِلاَتُ
1376. Aişə rəvayət edir ki, Ənsardan bir qadın qızını ərə verdikdən sonra xəstələnir və bu xəstəlik nəticəsində saçları tökülür. Qızın yoldaşı onun üçün parik düzəltməyi qərara alır və bu haqda Peyğəmbərdən  soruşurlar. Peyğəmbər: “Xeyr, bu olmaz. (Allah) parik taxan qadınları lənətləmişdir” deyə buyurdu. (Buxari 5205, Muslim 5691, 2123/118)
حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَعَنَ اللهُ الْوَاشِمَاتِ، وَالْمُوتَشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي أَسَدٍ، يُقَالُ لَهَا أُمُّ يَعْقُوبٍ فَجَاءَتْ، فَقَالَتْ: إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ لَعَنْتَ كَيْتَ وَكَيْتَ فَقَالَ: وَمَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَمَنْ هُوَ فِي كِتَابِ اللهِ فَقَالَتْ: لَقَدْ قَرَأْتُ مَا بَيْنَ اللَّوْحَيْنِ فَمَا وَجَدْتُ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَالَ: لَئِنْ كُنْتِ قَرَأْتِيهِ، لَقَدْ وَجَدْتِيهِ أَمَا قَرَأْتِ (وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ، وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا) قَالَتْ: بَلَى قَالَ: فَإِنَّهُ قَدْ نَهى عَنْهُ قَالَتْ: فَإِنِّي أَرَى أَهْلَكَ يَفْعَلُونَهُ قَالَ: فَاذْهَبِي، فَانْظُرِي فَذَهَبَتْ فَنَظَرَتْ، فَلَمْ تَرَ مِنْ حَاجَتِهَا شَيْئًا فَقَالَ: لَوْ كَانَتْ كَذَلِكَ مَا جَامَعَتْنَا
1377. İbn Məsud  deyir ki: “Allah döymə (nakolka) döyən, döymə döydürən, qaşlarını aldıranlara, gözəllik üçün Uca Allahın xilqətini (Allahın verdiyi surəti) dəyişdirərək dişlərini hamarlandıraraq incələdən qadınlara lənət etmişdir. Bu sözlər Abdullahın evində olan Umm Yaqub kimi tanınan Əsəd övladlarından olan bir qadına çatdı. Abdullahın yanına gələrək belə dedi: «Mənə xəbər verildiyinə görə sən filan-filan sözləri demisən». Abdullah: «Peyğəmbərin lənət etdiyi və Uca Allahın Kitabında da (lənətlə) yad edilmiş kimsələri mən nəyə görə lənətləməməliyəm?». Qadın: «Məndə heç şübhə yoxdur ki, Quranı başdan axıra qədər oxumuşam və bilirəm. Sənin bu dediyini orada görməmişəm». Abdullah: «Əgər sən Quranı həqiqətən oxumuş olsaydın onu tapardın və:

«Peyğəmbər sizə nə verirsə onu götürün, nəyi qadağan edirsə, ondan əl çəkin»

buyurduğunu orada oxumamısanmı?». Qadın oxuduğunu təsdiq etdikdə, Abdullah dedi: «Peyğəmbərin  bu dediklərini qadağan etmişdir». Qadın: «Məncə sənin ailən də bunu edir» dedi. Abdullah: «Get, bax!» dedi. Qadın getdi, lakin dediyi kimi bir şey görmədi. O, qayıdaraq: «Xeyr, dediyim kimi bir şey görmədim, deyincə, Abdullah: “Əgər dediyin kimi olsaydı bizimlə birlikdə olmazdılar”. (Buxari 4886, Muslim 5695, 2125/120)
حديث مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ حُمَيْدٍ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ، عَلَى الْمِنْبَرِ، فَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ، وَكَانَتْ فِي يَدَيْ حَرَسِيٍّ فَقَالَ: يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَنْهى عَنْ مِثْلِ هذِهِ، وَيَقُولُ: إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَهَا نِسَاؤُهُمْ
1378. Humeyd İbn AbdurRahman rəvayət edir ki, Muaviyə  həcc etdiyi il, minbərdə ikən keşikçinin əlindən taxma saç (parik) alaraq dedi: «Ey Mədinə xalqı, alimləriniz haradadır? Mən Rəsulullahın  bu kimi şeyləri qadağan etdiyini və: «İsrail oğulları qadınları bu kimi şeyləri taxdıqdan sonra həlak oldular» deyə buyurdu (Buxari 3468, Muslim 5700, 2127/122)

النهي عن التزوير في اللباس وغيره والتشبع بما لم يعط


Libas Və S. Saxtakarlıq Etməyin Və Olmayan Bir Şeylə Özünü Doymuş Göstərməyin Qadağan Olması


حديث أَسْمَاءَ، أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي ضَرَّةً، فَهَلْ عَلَيَّ جُنَاحٌ إِنْ تَشَبَّعْتُ مِنْ زَوْجِي غَيْرَ الَّذِي يُعْطِينِي فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلاَبِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ
1379. Əsma  rəvayət edir ki, (bir dəfə) biq qadın (Peyğəmbərə ) dedi: “Ya Rəsulullah, mənim günüm111 vardır. Əgər mən ərimin mənə vermədiyi bir şeyi (guya) mənə verdiyini danışsam günah qazanarammı?”. Peyğəmbər: “Əslində, əldə etmədiyi bir şeyi əldə etdiyini bildirən kimsə iki ədəd böhtan libası112 geymiş adama bənzəyir.” (Buxari 5219, Muslim 5705, 5706, 2130/127)








كتاب الآداب



Ədəb Kitabı







النهي عن التكني بأبي القاسم وبيان ما يستحب من الأسماء


Əbul Qasim Kunyəsini Götürməyin Qadağan Olması Və Müstəhəb Olan Adların Bəyanı


حديث أَنَس رضي الله عنه، قَالَ: دَعَا رَجُلٌ بِالْبَقِيعِ، يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: لَمْ أَعْنِكَ قَالَ: سَمُّوا بِاسْمِي وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي
1380. Ənəs  rəvayət edir ki, bir nəfər Bəqidə səsləyərək: “Yə Əbul Qasim!” dedi. Peyğəmbər  ona tərəf çönüb baxdıqda o, dedi: “Mən səni qəsd etmirdim” dedi. Peyğəmbər: “Mənim adımla ad qoyunuz, lakin kunyəmlə kunyələnməyin” deyə buyurdu. (Buxari 2121, 3537, Muslim 5715, 2133/6)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ: وُلِدَ لَرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ، فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ: لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ، وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَسَمَّيْتُهُ الْقَاسِمَ، فَقَالَتِ الأَنْصَارُ: لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ، وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَحْسَنَتِ الأَنْصَارُ، سَمُّوا بِاسْمِي، وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي، فَإِنَّمَا أَنا قَاسِمٌ
1381. Cabir İbn Abdullah əl-Ənsari  demişdir: “Bizlərdən birinin oğlu oldu və o, uşağa Qasım adını verdi. Ənsar (ona) dedi: “Biz səni Əbul Qasım deyib çağırmayacaq və sənə gözün aydın olsun da deməyəcəyik.” Onda həmin adam Peyğəmbərin  yanına gəlib dedi: “Ya Rəsulullah, mənim oğlum oldu və mən ona Qasım adını verdim. Lakin Ənsar (mənə) dedi ki: “Biz səni Əbul Qasım deyib çağırmayacaq və sənə gözün aydın olsun da deməyəcəyik.” Peyğəmbər: “Ənsar düz iş görmüşdür. (Özünüzə) mənim adımı qoya bilərsiniz, lakin kunyamı qoymayın. Çünki Qasım ancaq mənəm!”. (Buxari 3115, Muslim 5717, 2133/7)
حديث جَابِرٍ رضي الله عنه، قَالَ: وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ، فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ، فَقُلْنَا: لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ، وَلاَ كَرَامَةَ فَأَخْبَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: سَمِّ ابْنَكَ عَبْدَ الرَّحْمنِ
1382. Cabir  rəvayət edir ki, bizlərdən Ənsardan birinin oğlu olduğu zaman adını Qasım qpyardılar. Biz səni Əbul Qasım deyə çağırmadıq. Bu xəbər Peyğəmbərə  xəbər verildi. Peyğəmbər: “Sən oğluna AbdurRahman çağır” deyə buyurdu. (Buxari 6186, Muslim 5718, 2133)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: سَمُّوا بِاسْمِي وَلاَ تَكْتَنُوا بِكْنْيَتِي
1383. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Əbul Qasim  buyurdu: “Mənim ismimi övladlarınıza isim olaraq verin, lakin kunyəmlə kunyələnməyin”. (Buxari 6188, Muslim 5720, 2134/8)

استحباب تغيير الاسم القبيح إِلى حسن وتغيير اسم برة إِلى زينب وجويرية ونحوها


Pis Mənalı Adları Gözəl Adlarla Əvəz Etmək, Bərra İsmini Zeynəb, Cuveyriyə Və Bənzəri Adlarla Dəyişməyin Müstəhəb Olması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ زَيْنَبَ كَانَ اسْمُهَا بَرَّةً، فَقِيلَ تُزَكِّي نَفْسَهَا فَسَمَّاهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، زَيْنَبَ
1384. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Zeynəbin  adı Bərra idi. Ona: “Sən özünü təmizə çıxardırsan” deyildi, sonra Peyğəmbər  ona Zeynəb adını verdi. (Buxari 6192, Muslim 5731, 2141/17)

تحريم التسمي بملك الأملاك وبملك الملوك


Məlikul Əmlək, Məlikul Mulk Adları Taxmağın Haram Olması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَخْنَعُ الأَسْمَاءِ عِنْدَ اللهِ رَجُلٌ تَسَمَّى بِمَلِكِ الأَمْلاَكِ
1385. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Allah qatında ən alçaq isim Məlikul Əmlək ismi ilə (adlanan kimsədir)”. (Buxari 6206, Muslim 5735, 2143/21)

استحباب تحنيك المولود عند ولادته وحمله إِلى صالح يحنكه وجواز تسميته يوم ولادته واستحباب التسمية بعبد الله وإِبراهيم وسائر أسماء الأنبياء عليهم السلام


Uşaq Doğulduğu Zaman Ağzına (Çeynənilmiş Xurma) Qoymaq Və Bunu Etmək Üçün Saleh Bir Kimsəyə Aparmağın Müstəhəb Olması, Doğulduğu Gün Adının Qoyulması, Abdullah, İbrahim Və S. Peyğəmbərlərin Adlarının Qoyulmasının Müstəhəb Olması


حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: كَانَ ابْنٌ لأَبِي طَلْحَةَ يَشْتَكِي، فَخَرَجَ أَبُو طَلْحَةَ، فَقُبِضَ الصَّبِيُّ فَلَمَّا رَجَعَ أَبُو طَلْحَةَ، قَالَ: مَا فَعَل ابْني قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ: هُوَ أَسْكَنُ مَا كَانَ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ الْعَشَاءَ، فَتَعَشَّى، ثُمَّ أَصَابَ مِنْهَا فَلَمَّا فَرَغَ، قَالَتْ: وَارِ الصَّبِيَّ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَبُو طَلْحَةَ أَتَى رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ: أَعْرَسْتُمُ اللَّيْلَةَ قَالَ: نَعَمْ قَالَ: اللهُمَّ بَارِكْ لَهُمَا فَوَلَدَتْ غُلاَمًا قَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ: احْفَظْهُ حَتَّى تَأْتِيَ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَأَرْسَلَتْ مَعَهُ بِتَمَرَاتٍ، فَأَخَذَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: أَمَعَهُ شَيْءٌ قَالُوا: نَعَمْ، تَمَرَاتٌ فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَمَضَغَهَا، ثُمَّ أَخَذَ مِنْ فِيهِ، فَجَعَلَهَا فِي فِي الصَّبِيِّ، وَحَنَّكَهُ بِهِ، وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللهِ
1386. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Əbu Təlhənın  oğlu xəstə idi. Əbu Talha  bir dəfə (səfərə) getdiyi vaxt oğlu vəfat etdi. O qayıtdıqda: “Uşaq nə etdi? Necədi?” deyə zövcəsindən xəbər aldı. Ummu Süleym: “Əvvəlkindən daha sakitdir! (yaxşıdır)” dedi və onun qabağına şam yeməyini qoydu. O, şam yeməyini yedikdən sonra qadınla yaxınlıq etdi. Bundan sonra qadın: “Uşağı dəfn edin!” dedi. Səhər açıldıqda isə Əbu Təlhə  Peyğəmbərin  yanına gəldi. Ona bunu xəbər verdi. Peyğəmbər: “Bu gecə yaxınlıq etmisinizmi?” deyə buyurdu. O: “Bəli!” deyə cavab verdi. Peyğəmbər: “Allahım, onlara bərəkət ver!” deyə buyurdu. O bir oğlan uşağı doğdu. Əbu Təlhə  mənə onu Peyğəmbərin  yanına aparmağı istədi. Onu Peyğəmbərin  yanına gətirdim. Onunla birgə bir neçə quru xurma göndərdi. Peyğəmbər  onu götürdü və: “Onunla bərabər bir şey varmı?” deyə soruşdu. Onlar: “Bəli, quru xurma!” deyə cavab verdilər. Peyğəmbər  onu ağzında çeynədi və sonra çıxararaq uşağın ağzına qoydu. Onu təhnik etdi və adını Abdullah qoydu”. (Buxari 5470, Muslim 5737, 2144/23)
حديث أَبِي مُوسى رضي الله عنه، قَالَ: وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَمَّاهُ إِبْرَاهِيمَ، فَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ وَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ وَدَفَعَه إِلَيَّ وَكَانَ أَكْبَرَ وَلَدِ أَبِي مُوسى
1387. Əbu Musa  demişdir: “Mənim uşağım olduqda mən onu Peyğəmbərin  yanına gətirdim. Peyğəmbər  uşağa İbrahim adını verdi, xurmanı ağzında əzib körpənin ağzına qoydu, onun üçün xeyir-bərəkət dilədi və onu mənə qaytardı.” (Bu uşaq) Əbu Musanın  yaşca ən böyük övladı idi. (Buxari 5467, 6198, Muslim 5739, 2145/24)
حديث أَسْمَاءَ رضي الله عنها، أَنَّهَا حَمَلَتْ بِعَبْدِ اللهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَتْ: فَخَرَجْتُ وَأَنَا مُتِمٌّ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ، فَنَزَلْتُ بِقُبَاءٍ، فَوَلَدْتُهُ بِقُبَاءٍ ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ فَمَضَغَهَا، ثُمَّ تَفَلَ فِي فِيهِ فَكَانَ أَوّلَ شَيْءٍ دَخَلَ جَوْفَهُ رِيقُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ، ثُمَّ دَعَا لَهُ وَبَرَّكَ عَلَيْهِ؛ وَكَانَ أَوَّلَ مَوْلُودٍ وُلِدَ فِي الإِسْلاَمِ
1388. Əsma (Bint Əbu Bəkr)  Abdullah İbn Zubeyrə  hamilə olduğu vaxtı (xatırlayıb) demişdir: “Mən hamiləliyin son ayında (Məkkədən) çıxıb Mədinəyə gəldim və Qubada qonaq qaldım. Elə orada da övladımı dünyaya gətirdim. Sonra uşağı Peyğəmbərin  yanına gətirdim və onu Peyğəmbərin  qucağına qoydum. Peyğəmbər  bir xurma gətizdirdi, sonra onu ağzında əzdi və (bu əzməni) uşağın ağzına qoydu. Beləliklə də, bu körpənin mədəsinə gedən ilk şey, Peyğəmbərin  ağız suyu oldu. Sonra Peyğəmbər  xurma əziyini körpənin damağına sürtdü və onun üçün dua edib Allahdan xeyir-bərəkət dilədi. Beləcə o, İslamda (Mədinədə) doğulmuş ilk körpə oldu.” (Buxari 3909, 5469, Muslim 5741, 2146/26)
حديث سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: أُتِيَ بِالْمُنْذِرِ ابْنِ أَبِي أُسَيْدٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، حِينَ وُلِدَ، فَوَضَعَهُ عَلَى فَخِذِهِ، وَأَبُو أُسَيْدٍ جَالِسٌ؛ فَلَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَيْءٍ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَأَمَرَ أَبُو أُسَيْدٍ بِابْنِهِ فَاحْتُمِلَ مِنْ فَخِذِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَاسْتَفَاقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: أَيْنَ الصَّبِيُّ فَقَالَ أَبُو أُسَيْدٍ: قَلَبْنَاهُ، يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: مَا اسْمُهُ قَالَ: فُلاَنٌ قَالَ: وَلكِنْ أَسْمِهِ الْمُنْذِرَ فَسَمَّاهِ يَوْمَئِذٍ الْمُنْذِرَ
1389. Səhl İbn Sad  rəvayət edir ki, Munzir İbn Useyd doğulduğu zaman onu Peyğəmbərin  yanına gətirdilər. Peyğəmbər onu qucağına götürdü. Əbu Useyd  də yanında oturmuşdu. Peyğəmbər  önündə olan bir işlə məşğul oldu. Əbu Useydə  oğlunu götürməyi əmr etdi və uşağı Peyğəmbərin  qucağından götürərək evə qayıtdılar. Peyğəmbər  özünə gəldikdə: “Uşaq haradadır?” deyə soruşdu. Əbu Useyd: “Onu evə apardıq, ey Allahın Elçisi” dedi. Peyğəmbər: “Onun adı nədir?” deyə soruşdu. O: “Filankəs, ey Allahın Elçisi!” deyə cavab verdikdə, Peyğəmbər: “Xeyr! Onun adı əl-Munzirdir!” deyə buyurdu və o gün adını Munzir qoydu. (Buxari 6191, Muslim 5745, 2149/29)
حديث أَنَسٍ: قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَحْسَنَ النَّاسِ خُلُقًا وَكَانَ لِي أَخٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو عُمَيْر، وقال أحبه فَطِيمٌ وَكَانَ إِذَا جَاءَ قَالَ: يَا أَبَا عُمَيْرٍ، مَا فَعَلَ النُّغيْرُ نُغَرٌ كَانَ يَلْعَبُ بِهِ فَرُبَّمَا حَضَرَ الصَّلاَةَ وَهُوَ فِي بَيْتِنَا فَيَأْمُرُ بِالْبِسَاطِ الَّذِي تَحْتَهُ فَيُكْنَسُ وَيُنْضَحُ ثُمَّ يَقُومُ وَنَقُومُ خَلْفَهُ فَيُصَلِّي بِنَا.
1390. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  insanların ən əxlaqlısı idi. Mənim bir qardaşım vardı, adı Əbu Umeyr idi (Ravi: “Zənnimcə o, belə dedi”) süddən yeni ayrılmışdı. Peyğəmbər  (Ummu Suleymin yanına) gəldiyi vaxt onu gördükdə, belə deyərdi: “Ey Əbu Umeyr, Nuğeyrə nə etdin?” deyə buyurdu. Nuğeyr qardaşımın oynadığı kiçik quş idi. Peyğəmbər  bizim evimizdə ikən namaz vaxtı gəldikdə həmən əmr edər ayaq altında olan xalça təmizlənər və üzərinə su səpilərdi. Sonra biz də arxasında dayanaraq O bizə namaz qılırardı”. (Buxari 6203, Muslim 5747, 2150/30)

الاستئذان


İzn İstəmək


حديث أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ الأَنْصَارِ إِذْ جَاءَ أَبُو مُوسى كَأَنَّهُ مَذْعُورٌ فَقَالَ: اسْتَأْذَنْتُ عَلَى عُمَرَ ثَلاَثًا، فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي، فَرَجَعْتُ فَقَالَ: مَا مَنَعَكَ قُلْتُ: اسْتَأْذَنْتُ ثَلاَثًا فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي، فَرَجَعْتُ وَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُكُمْ ثَلاَثًا، فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ فَلْيَرْجِعْ فَقَالَ: وَاللهِ لَتُقِيمَنَّ عَلَيْهِ بِبَيِّنَةٍ أَمِنْكُمْ أَحَدٌ سَمِعَهُ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ: وَاللهِ لاَ يَقُومُ مَعَكَ إِلاَّ أَصْغَرُ الْقَوْمِ، فَكُنْت أَصْغَرَ الْقَوْمِ؛ فَقُمْتُ مَعَهُ فَأَخْبَرْتُ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ
1391. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, mən Ənsardan ibarət bir məclisdə idim. Bu an Əbu Musa  həyacan içərisində (sanki bir şeydən qorxmu) olaraq gəldi. (Ömər  məni çağırmışdı). Mən Ömərin  yanına girmək üçün üç dəfə izn istədim, mənə izn verilmədiyi üçün geri döndüm. Ömər: “Sən bizim yanımıza nə üçün gəlmədin?” dedi. Mən: “Sənin yanına girmək üçün üç dəfə izn istədim, izn verilmədii üçün geri döndüm” dedim. Çünki Peyğəmbər: “Sizdən biri üçn dəfə izn istədiyi zaman ona izn verilməzsə həmən geri dönsün” deyə buyurdu. Ömər: “Vallahi, bu hədisə görə dəlil gətirəcəksən” dedi. Sizlərdən kimsə bunu Peyğəmbərdən  eşidibmi?” dedim. Ubey İbn Kəb: “Vallahi səninlə bərabər qövmün ən kiçiyi belə bunu eşitmişdir” dedi və: “Mən qövmün ən kiçiyi idim. Əbu Musa  ilə bərabər qalxıb getdim və Ömərə  Peyğəmbərin  söylədiyini xəbər verdim”. (Buxari 6245, Muslim 5753, 2153/34)

كراهة قول المستأذن أنا إِذا قيل من هذا


Kimdir O? Deyildiyi Zaman İzn İstəyənin: Mənəm – Deməsinin Bəyənilməməsi


حديث جَابِرٍ رضي الله عنه، قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَيْنٍ كَانَ عَلَى أَبِي فَدَقَقْتُ الْبَابَ فَقَالَ: مَنْ ذَا فَقُلْتُ: أَنَا فَقَالَ: أَنَا، أَنَا كَأَنَّهُ كَرِهَهَا
1392. Cabir  deyir ki, (bir dəfə) mən atamın borcuna dair (məsləhət almaq üçün) Peyğəmbərin  yanına gəlib qapını döydüm. O soruşdu: “Kimdir o?” Dedim: “Mənəm.” O, narazı qalmış halda: “Mənəm, mənəm!113” dedi.” (əBuxari 6250, Muslim 5763, 2155/39)

تحريم النظر في بيت غيره


Başqasının Evinə Baxmağın Qadağan Ediləsi


حديث سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَمَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: لَوْ أَعْلَمُ أَنْ تَنْتَظِرَنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنَيْكَ قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الْبَصَرِ
1393. Səhl İbn Səd  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbər qapısındakı dəlikdən içəri baxdı. Peyğəmbər  yanında başını daradığı darağı vardır. Peyğəmbər: «Əgər mənə baxdığını bilsəydim bunu gözünə soxardım (Başqa rəvayətdə: Bədəvi çubuğu gördükdə geri çəkilir. Peyğəmbər: «Əgər çəkilməsəydin gözünü çıxardardım)”. Peyğəmbər: “İzn istəmək yalnız gözə görə qanun edilmişdir” deyə buyurdu. (Buxari 6901, Muslim 5764, 2156/40)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ مِنْ بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَامَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بِمِشْقَصٍ، أَوْ بِمَشَاقِصَ، فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخْتِلُ الرَّجُلَ لِيَطعُنَهُ
1394. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbərin  çadırlarının birindən içəriyə uzanıb badı. Peyğəmbər ox kimi dəmirlə ona tərəf uzatdı. Ənəs: “Peyğəmbər  sankı o, adama batırmaq üçün onun görmədiyi tərəfdən yaxınlaşırdı” dedi. (Buxari 6242, Muslim 5767, 2157/42)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: لَوِ اطَّلَعَ فِي بَيْتِكَ أَحَدٌ وَلَمْ تَأذَنْ لَهُ، خَذَفْتَهُ بِحَصَاةٍ فَفَقَأتَ عَيْنَهُ، مَا كَانَ عَلَيْكَ مِنْ جُنَاحِ
1395. Əbu Hureyra  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Əgər bir adam sənin iznin olmadan sənin evinə boylansa, sən də daş atıb onun gözünü çıxartsan, (buna görə) sənə günah yazılmaz”. (Buxari 6888, Muslim 5769, 2158/44)








كتاب السلام



Salam Kitabı







يسلم الراكب على الماشي والقليل على الكثير


Minik Üstə Olan Kəs Piyadaya, Az Sayda Olan Toplum Çox Sayda Olanları Salamlayır


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يُسَلِّمُ الرَّاكِبُ عَلَى الْمَاشِي، وَالْمَاشِي عَلَى الْقَاعِدِ، وَالْقَلِيلُ عَلَى الْكَثِيرِ
1396. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Minik üstə olan kəs piyadaya, piyada oturana və az sayda olan toplum çox sayda olanlara salam verməlidir.” (Buxari 6232, 6233, Muslim 5772, 2160/1)

من حق المسلم للمسلم رد السلام

?


-------razvitie-epidemii.html

-------sngatulla-bikbulat.html

-------u-n-s-r-a-t-d-a-l.html

------3.html

------aba-jdad---------13.html


ГЛАВА 1 ДЕЛ 3 - ОБЈАва За Набавка На Опрема
Stalo Sa SamozrejmosťOu, žE Pokiaľ Ide O Umenie, Nič Už
Babaxanova Nigar Xan QıZı - SəHifə 54
Redaktor: Korrektor: Cildin - SəHifə 87
Tamamlama - NamazıN Adabı Merhum İMam Humeyni (R A)
NöVbəTi KitabıNı YazmağA HazıRlaşAn MüəLlif Iş HəYatıNda UğUrlar Qazanmış Bir - SəHifə 11
Усиления Развивающей Направленности Обучения - Академия Наук Республики Татарстан
Лекарственные Взаимодействия - Руководство По Антиинфекционной Химиотерапии (Под Ред. Л. С. Страчунского, Ю. Б....
HəRbi DəNiz DonanmasıNıN Xalq Komissarı - AzəRbaycan HəRb Tarixinin Və SəMəD VurğUn öMrüNüN AraşDıRıCıSıDıR
List Of Existing And Planned Frequency Assignments To Analogue Broadcasting Television Stations, In The Band 174 – 230 Mhz And 470 – 862 Mhz, In The Extended Planning Area Of Rrc-04/05 - Bet 32