©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

النهي عن بناء المساجد على القبور - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن صالح...


النهي عن بناء المساجد على القبور


Qəbrlərin Üzərində Məscid Tikilməsinin Qadağan Olunması


عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ وَأُمَّ سَلَمَةَ ذَكَرَتَا كَنِيسَةً رَأَيْنَهَا بِالْحَبَشَةِ فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَذَكَرَتَا لِلنَّبِىِّ  فَقَالَ: «إِنَّ أُولَئِكَ إِذَا كَانَ فِيهِمُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ فَمَاتَ بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ، فَأُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».
305. Aişə  rəvayət edir ki, Ummu Həbibə və Ummu Sələmə Həbəşistanda gördükləri və içərisində rəsmlər olan kilsə haqqında xəbər vermişlər. Onlar (bu haqda) Peyğəmbərə  xəbər vermiş və o da belə demişdir: “Onlar içərilərindən əməlisaleh bir adam öldükdə onun qəbri üstündə məbəd tikir və (divarlarında) həmin rəsmləri çəkirlər. Qiyamət günü onlar Allah yanında yaradılmışların ən pisi olacaqlar.” (Buxari 427, Muslim 528/16, 1209)
عَنْ عَائِشَةَ  عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ فِى مَرَضِهِ الَّذِى مَاتَ فِيهِ: «لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسْجِدًا». قَالَتْ وَلَوْلاَ ذَلِكَ لأَبْرَزُوا قَبْرَهُ غَيْرَ أَنِّى أَخْشَى أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا.
306. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəməbərin  vəfat etməsinə səbəb olan xəstəliyə tutulduğu zaman o demişdir: “Allah yəhudilərə və xristianlara lənət eləsin! Onlar peyğəmbərlərinin qəbirlərini ibadətgaha çevirmişlər.” Aişə  demişdir: “Peyğəməbər  bu sözü deməsəydi, müsəlmanlar onun qəbrini aşkarda saxlayardılar. Ancaq mən onun qəbrinin ibadətgaha çevrilməsindən qorxuram.” (Buxari 1330, 1390, Muslim 529/19, 1212)
أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  «قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ».
307. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Allah Elçisi  buyurdu: “Allah yəhudiləri məhv etsin! Onlar peyğəmbərlərinin qəbirlərini ibadətgahlara çevirmişlər”. (Buxari 437, Muslim 530/20, 1213)
عَنْ عَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ  قَالاَ: لَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ  طَفِقَ يَطْرَحُ خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَإِذَا اغْتَمَّ بِهَا كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ، فَقَالَ وَهْوَ كَذَلِكَ: «لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ». يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا.
308. Aişə və Abdullah İbn Abbas  rəvayət edirlər ki, Peyğəmbər  ölümündən qabaq örtüyünü üzünə atmağa başlamışdı. (Ürəyi) sıxıldıqda isə onu üzündən götürürdü. Belə olduğu halda (Peyğəmbər) dedi: “Allah yəhudilərə və xristianlara lənət eləsin! Onlar peyğəmbərlərinin qəbirlərini ibadətgaha çevirmişlər.” (Peyğəmbər  bu sözləri ilə ümmətini) onların etdikləindən çəkindirmişdir). (Buxari 435, 436, 3453, 3454, Muslim 531/22, 1215)

فضل بناء المساجد والحث عليها


Məscid Tikməyin Fəziləti Və Buna Həvəsləndirmək


عَنْ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ ، قَالَ عِنْدَ قَوْلِ النَّاسِ فِيهِ حِينَ بَنَى مَسْجِدَ الرَّسُولِ : إِنَّكُمْ أَكْثَرْتُمْ، وَإِنِّى سَمِعْتُ النَّبِىَّ  يَقُولُ: «مَنْ بَنَى مَسْجِدًا يَبْتَغِى بِهِ وَجْهَ اللَّهِ، بَنَى اللَّهُ لَهُ مِثْلَهُ فِى الْجَنَّةِ».
309. Belə rəvayət edilir ki, Osman İbn Əffan  Peyğəmbərin  məscidini yenidən tikdiyi zaman insanların onun haqqında söylədiklərinə (etiraz edib) demişdir: “Siz (mənim işimə) çox müdaxilə edirsiniz. Halbuki mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Kim Allahın Üzünü diləyərək bir məscid tiksə, Allah onun üçün Cənnətdə buna bənzər (bir ev) tikər.” (Buxari 450, Muslim 533/43, 1217)

الندب إِلى وضع الأيدي على الركب في الركوع ونسخ التطبيق


Rükuda Əlləri Dizlərin Üzərinə Qoymağın Sunnə Olması Və Ovucların Bir Biri Üzərinə Bağlamağın Nəsxi


عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ  يَقُولُ: صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِى فَطَبَّقْتُ بَيْنَ كَفَّىَّ ثُمَّ وَضَعْتُهُمَا بَيْنَ فَخِذَىَّ، فَنَهَانِى أَبِى وَقَالَ كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْهُ، وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ.
310. Musab İbn Səd İbn Əbu Vəqqas  demişdir: “(Bir dəfə) mən atamın yanında namaz qıldım və (rükuda) əllərimi birləşdirib ayaqlarımın arasında tutdum. Atam bunu mənə qadağan etdi və dedi: “Biz də belə edirdik, lakin bu bizə qadağan olundu və bizə əllərimizi dizlərimizin üstünə qoymaq əmr edildi.” (Buxari 790, Muslim 535/29, 1222)

تحريم الكلام في الصلاة ونسخ ما كان من إِباحته


Namazda Danışmağın Haram Olması Və Daha Öncə İcazəli Olan Danışmağın Nəsx Olunması


عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ  قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِىِّ  وَهُوَ فِى الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِىِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا وَقَالَ: «إِنَّ فِى الصَّلاَةِ شُغْلاً».
311. Abdullah İbn Məsud  demişdir: “Peyğəmbər  namaz qılarkən biz ona salam verərdik, o da bizim salamımızı alardı. Nəcaşinin yanından (Həbəşistan-dan) qayıtdıqdan sonra biz ona salam verdik, lakin o, bizim salamımızı almadı. (Namazı bitirdikdən sonra isə) buyurdu: “Həqiqətən, namaz əsnasında (daha vacib) əməl vardır.” (Buxari 1199, 1216, Muslim 538/34, 1229)
حديث زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ: كُنَّا نَتَكَلَّمُ فِي الصَّلاَةِ، يُكَلِّمُ أَحَدُنَا أَخَاهُ فِي حَاجَتِهِ، حَتَّى نَزَلَتْ هذِهِ الآيَةُ (حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا للهِ قَانِتِينَ) فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ
312. Zeyd İbn Ərqam  demişdir: “(Peyğəmbərin  zamanında) biz namaz əsnasında danışardıq, birimiz dostuna öz işlərindən danışardı. Nəhayət:

“Na

mazları və günortadan sonrakı orta namazı qoruyun və Allah qarşısında mütiliklə durun”. (əl-Bəqərə 238).

ayəsi nazil oldu və bizə susmaq əmr olundu.” (Buxari 1200, 4534, Muslim 539/35, 1231)
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ  قَالَ: بَعَثَنِى رَسُولُ اللَّهِ  فِى حَاجَةٍ لَهُ فَانْطَلَقْتُ، ثُمَّ رَجَعْتُ وَقَدْ قَضَيْتُهَا، فَأَتَيْتُ النَّبِىَّ  فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ، فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ، فَوَقَعَ فِى قَلْبِى مَا اللَّهُ أَعْلَمُ بِهِ فَقُلْتُ فِى نَفْسِى لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ  وَجَدَ عَلَىَّ أَنِّى أَبْطَأْتُ عَلَيْهِ، ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ، فَوَقَعَ فِى قَلْبِى أَشَدُّ مِنَ الْمَرَّةِ الأُولَى، ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَىَّ فَقَالَ: «إِنَّمَا مَنَعَنِى أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ أَنِّى كُنْتُ أُصَلِّى». وَكَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ مُتَوَجِّهًا إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ.
313. Cabir İbn Abdullah  demişdir: “(Bir dəfə) Peyğəmbər  məni bir iş dalınca göndərdi və mən dərhal gedib o işi gördüm, sonra yenə onun yanına qayıtdım. Mən Peyğəmbərə  yaxınlaşıb salam verdim, lakin o, mənim sala­mımı almadı. Bir Allah bilir ki, mənim qəlbimdən nələr keçdi. Öz-özümə dedim: “Ola bilsin ki, ləngidiyimə görə Allahın Elçisinin mənə qəzəbi tutmuşdur?” Mən (bir də) ona salam verdim, lakin o, yenə mənim salamımı almadı. Bu məni əvvəlkindən də çox kədərləndirdi. Mən (yenə) ona salam verdim. Bu dəfə o, mənim salamımı aldı və dedi: “Mənə sənin salamını almağa maneə olan yalnız namaz qılmağım idi.” Həmin vaxt Peyğəmbər  dəvəsinin üs­tündə idi və qiblədən başqa bir tərəfə yönəlmişdi. (Buxari 1217, Muslim 540/37, 1234)

جواز لعن الشيطان في أثناء الصلاة


Namaz Əsnasında Şeytana Lənət Oxumağın Caiz Olması


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ عَلَىَّ الْبَارِحَةَ – أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا – لِيَقْطَعَ عَلَىَّ الصَّلاَةَ، فَأَمْكَنَنِى اللَّهُ مِنْهُ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ إِلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِى الْمَسْجِدِ، حَتَّى تُصْبِحُوا وَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ، فَذَكَرْتُ قَوْلَ أَخِى سُلَيْمَانَ: رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحدٍ مِنْ بَعْدِي». فَرَدَّهُ خَاسِئًا
314. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  buyurdu: “Dünən cinlərdən çox qüvvətli birisi namazımı yarımçıq kəsmək üçün yanıma gəldi. (Ravi deyir ki: “Yaxud Peyğəmbər  buna bənzər bir söz söylədi”). Lakin Allah mənə onu tutmağa yardım etdi. Əvvəlcə mən istədim onu məscidin dirəklərindən birinə bağlayım ki, səhər açıldıqda hamınız ona baxa biləsiniz, ancaq qardaşım Suleymanın dediyini xatırladım. (O demişdir):

“Ey Rəbbim! Məni bağışla və mənə elə bir səltənət ver ki, məndən sonra heç kimə nəsib olmasın”. (əs-Sad 35).

(Buxari 461, 1210, 3423, 4808, Muslim 541/39, 1237)

جواز حمل الصبيان في الصلاة


Namazda Körpə Uşağı Götürməyin İcazəli Olması


عَنْ أَبِى قَتَادَةَ الأَنْصَارِىِّ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  كَانَ يُصَلِّى وَهْوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ  وَلأَبِى الْعَاصِ بْنِ الرَّبِيعِ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا، وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا.
315. Əbu Qətadə əl-Ənsari  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  qızı Zeynəbin, Əbul-As İbnur-Rəbi İbn Abduş-Şəmsdən olan qızı Umaməni qucağında tutaraq namaz qılardı. Peyğəmbər  səcdəyə gedəndə onu yerə qoyar, ayağa qalxanda isə (yenə) onu qucağına alardı. (Buxari 516, Muslim 543/41-43, 1240, 1242)

جواز الخطوة والخطوتين في الصلاة


Namazda Bir İki Addım Atılmasının İcazəli Olması


عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ  أَنَّ رِجَالاً أَتَوْا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِىَّ ، وَقَدِ امْتَرَوْا فِى الْمِنْبَرِ مِمَّ عُودُهُ فَسَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّى لأَعْرِفُ مِمَّا هُوَ، وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ أَوَّلَ يَوْمٍ وُضِعَ، وَأَوَّلَ يَوْمٍ جَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ  أَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ  إِلَى فُلاَنَةَ - امْرَأَةٍ قَدْ سَمَّاهَا سَهْلٌ: «مُرِى غُلاَمَكِ النَّجَّارَ أَنْ يَعْمَلَ لِى أَعْوَادًا أَجْلِسُ عَلَيْهِنَّ إِذَا كَلَّمْتُ النَّاسَ». فَأَمَرَتْهُ فَعَمِلَهَا مِنْ طَرْفَاءِ الْغَابَةِ ثُمَّ جَاءَ بِهَا ، فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ  فَأَمَرَ بِهَا فَوُضِعَتْ هَا هُنَا، ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ  صَلَّى عَلَيْهَا، وَكَبَّرَ وَهُوَ عَلَيْهَا، ثُمَّ رَكَعَ وَهْوَ عَلَيْهَا، ثُمَّ نَزَلَ الْقَهْقَرَى فَسَجَدَ فِى أَصْلِ الْمِنْبَرِ ثُمَّ عَادَ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ: «أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا وَلِتَعَلَّمُوا صَلاَتِى».
316. Əbu Hazim İbn Dinar  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  minbərinin hansı ağacdan düzəldildiyi barədə aralarına fikir ayrılığı düşmüş bir dəstə adam Səhl ibn Səd əs-Saidinin yanına gəlib bu haqda ondan soruşdu. O dedi: “Vallahi, mən onun nədən olduğunu yaxşı bilirəm. Mən onu həm qoyulduğu gün, həm də Peyğəmbərin  onun üstündə oturduğu ilk gündə görmüşəm. Peyğəmbər  filan qadının yanına adam göndərib buyurdu ki: “Dülgər kölənə əmr et, mənim üçün ağacdan elə bir şey düzəltsin ki, mən camaata xütbə verərkən onun üstündə otura bilim”. Qadın bunu öz köləsinə əmr etdi və o da meşə yulğunundan (ağac adı) minbər düzəldib onun yanına apardı. Qadın onu Peyğəmbərə  göndərdi, Peyğəmbər  də onun buraya qoyulmasını əmr etdi. Mən Peyğəmbərin  onun üstündə namaz qıldığını da görmüşəm. O, minbərin üstündə ikən:

“Allahu Əkbər”

dedi, (Qurandan xeyli oxuduqdan) sonra rükuya getdi, (sonra rükudan qalxıb) dal-dalı gedərək (min­bərdən) aşağı endi və minbərin dibində səcdə qıldı, sonra yenidən (minbərə qalxıb nama­zını) davam etdi. Na­mazı bitirdikdən sonra camaata tərəf dönüb dedi: “Ay camaat! Mən belə etdim ki, siz də mənə baxıb mənim etdiklərimi edəsiniz və mənim necə namaz qıldığımı öyrənəsiniz.” (Buxari 917, Muslim 544/44, 1244)

كراهة الاختصار في الصلاة


Namazda Əlləri Belə Qoymağın Məkruh Olması


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  قَالَ: نَهَى النَّبِيُّ  أَنْ يُصَلِّىَ الرَّجُلُ مُخْتَصِرًا.
317. Əbu Hureyra  demişdir: “Peyğəmbər  (namaz qılan) adama əllərini belinə qoyub namaz qılmağı qadağan etmişdir.” (Buxari 1220, Muslim 545/46, 1246)

كراهة مسح الحصى وتسوية التراب في الصلاة


Namazda Daşları Atmağın Və Torpağı Düzəltməyin Məkruh Olması


عَنْ مُعَيْقِيبٍ ، أَنَّ النَّبِىَّ  قَالَ فِى الرَّجُلِ يُسَوِّى التُّرَابَ حَيْثُ يَسْجُدُ قَالَ: «إِنْ كُنْتَ فَاعِلاً فَوَاحِدَةً».
318. Mueyqib  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  bir nəfərin səcdə etdikdə torpağı (əli ilə sağa-sola dağıdıb) yeri hamarladığını görüb dedi: “Bunu etmək istəyirsənsə, bir dəfə et.” (Buxari 1207, Muslim 546/49, 1250)

النهي عن البصاق في المسجد، في الصلاة وغيرها


Namazda Və Namaz Xaricində Məsciddə Tüpürməyin Qadağan Olması


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى بُصَاقًا فِي جِدَارَ الْقِبْلَةِ فَحَكَّهُ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ، فَقَالَ: إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلاَ يَبْصُقْ قِبَلَ وَجْههِ، فَإِنَّ اللهَ قِبَلَ وَجْهِهِ إِذَا صَلَّى
319. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Rəsulullah  qiblə istiqamətində divarda tüpürcək gördü. Həmən onu götürərək basdırdı. Sonra insanlara tərəf dönərək: “Sizdən biriniz namaz qılarkən önünə tüpürməsin. Çünki namaz qıldığı zaman Allah üzü tərəfdədir”. (Buxari 406, Muslim 547/50, 1251)
حديث أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَبْصَرَ نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا بِحَصَاةٍ، ثُمَّ نَهى أَنْ يَبْزُقَ الرَّجُلُ بَيْنَ يَدَيْهِ، أَوْ عَنْ يَمِينِهِ، وَلكِنْ عَنْ يَسَارِهِ، أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
320. Əbu Səid  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  məscidin qibləsində bir bələğəm gördü. Həmən onu çakıl dşı ilə silib götürdü. Sonra da insanlara önünə və sağına tüpürmələrini qadağan etdi. Lakin sol tərəfinə və ya sol ayağının altına (tüpüməyi ehtiyacdan) icazə verdi”. (Buxari 414, 548/52, Muslim 1253)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي جِدَارِ الْمَسْجِدِ فَتَنَاوَلَ حَصَاةً فَحَكَّهَا، فَقَالَ: إِذَا تَنَخَّمَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَخَّمَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ، وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
321. Əbu Hureyra  və Əbu Səid  rəvayət edirlər ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  məscidin divarında tüpürcək gördükdə xırda daşlar götürüb onu qazıdı və dedi: “Sizlərdən biri tüpürmək istədikdə, heç vaxt özündən qabağa və ya sağ tərəfə tüpürməsin, ancaq sol tərəfə və ya sol ayağının altına tüpürsün.” (Buxari 410, Muslim 548/52, 1253)
حديث عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى فِي جِدار الْقِبْلَةِ مُخاطًا، أَوْ بُصَاقًا، أَوْ نُخَامةً فَحَكَّهُ
322. Möminlərin anası Aişə  rəvayət edir ki, Allahın Elçisi  qiblə istiqamətində divarda sümük, tüpürcək və ya bələğəm gördü. Həmən onu götürərək basdırdı”. (Buxari 407, Muslim 549, 1255)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا كَانَ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، وَلكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَو تَحْتَ قَدَمِهِ
323. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Şübhəsiz ki, mömin namazda olduğu zaman Rəbbinə müraciət edər. O, halda ön tərəfə, sağ tərəfə tüpürməyin. Lakin (ehtiyac olarsa) sol tərəfə və (sol) ayağın altına (tüpürə) bilərsiniz”. (Buxari 413, Muslim 551/54, 1258)
عَنْ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ، قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «الْبُزَاقُ فِى الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ، وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا».
324. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Məscidə tüpürmək günahdır, bu günahın kəffarəsi isə onu basdırmaqdır”. (Buxari 415, Muslim 552/55, 1259)

جواز الصلاة في النعلين


Ayaqqabıda Namaz Qılmağın İcazəli Olması


عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ  أَنَّهُ سُئِلَ: أَكَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّى فِى نَعْلَيْهِ؟ قَالَ: نَعَمْ.
325. Ənəsdən  soruşdular: “Peyğəmbər  səndəllə namaz qılıbmı?” O: “Bəli” deyə cavab verdi. (Buxari 386, 5850, Muslim 555/60, 1264)

كراهة الصلاة في ثوب له أعلام


Üzərində Cizgi (Şəkil, İşarə Və.S) Olan Paltarla Namaz Qılmağın Məkruh Olması


حديث عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلاَمٌ، فَقَالَ: شَغَلَتْنِي أَعْلاَمُ هذِهِ اذهبوا بِهَا إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَأْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّةٍ
326. Aişə  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  bəzəkli paltarda namaz qılarkən onun naxışlarına nəzər saldı. Namazı bitirdikdən sonra isə: “Bu bəzəkli paltarımı aparıb Əbu Cəhmə verin, onun ənbicaniyyəsini (yun əba) mənə gətirin, çünki bu (bəzəkli paltar) bir az əvvəl məni namazdan yayındırdı.” (Buxari 373, 752, Muslim 556/61, 1266)

كراهة الصلاة بحضرة الطعام


Yemək Çəkildiyi Vaxt, Namaz Qılmağın Məkruh Olması


حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ
327. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər buyurdu: “Yemək (süfrəyə) qoyulduğu və namaz üçün iqamə verildiyi zaman yeməyə başlayın”. (Buxari 5463, Muslim 557/64, 1269)
عَنْ أَنَسٍ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «إِذَا قُدِّمَ الْعَشَاءُ فَابْدَءُوا بِهِ قَبْلَ أَنْ تُصَلُّوا صَلاَةَ الْمَغْرِبِ، وَلاَ تَعْجَلُوا عَنْ عَشَائِكُمْ».
328. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Süfrəyə) şam yeməyi verilərsə, məğrib namazını qılmamışdan əvvəl şam yeməyinə başlayın və yeməyinizi yedikdə tələsməyin.” (Buxari 672, Muslim 557, 1270)
حديث عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ: إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ
329. Aişə rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Yemək (süfrəyə) qoyulduğu və namaz üçün iqamə verildiyi zaman yeməyə başlayın”. (Buxari 671, Muslim 559/66, 1271)
حديث ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: إِذَا وُضِعَ عَشَاءُ أَحَدِكُمْ وَأُقِيمَت الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ، وَلاَ يَعْجَلْ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ
330. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən birinizin yeməyi (süfrəyə) qoyulduğu və namaz üçün iqamə verildiyi zaman yeməyə başlasın. Yeməkdən doyana qədər tələsməsin”. (Buxari 673, Muslim 559/66, 1272)

نهي من أكل ثومًا أو بصلاً أو كراثًا أو نحوها


Sarmısaq, Soğan, Kəvər Və Ya Bunlara Oxşar Bir Şey Yeyib (Məscidə Gəlməyin) Qadağan Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي غَزْوَةِ خَيْبَرَ: مَنْ أَكَلَ مِنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ يَعْنِي الثُّومَ فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا
331. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Xeybər döyüşündə demişdir: “Qoy bu bitkini yeyənlər – Yəni Sarımsaq - məscidlərimizə gəlməsinlər”. (Buxari 853, Muslim 561/68, 1276)
حديث أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ: سَأَلَ رَجُلٌ أَنَسًا، مَا سَمِعْتَ نَبِيَّ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي الثُّومِ فَقَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: مَنْ أَكَلَ مِنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ فَلاَ يَقْرَبْنَا أَوْ لاَ يُصَلِّيَنَّ مَعَنَا
332. AbdulƏziz deyir ki, bir kişi Ənəsdən  soruşdu: “Sən sarımsaq barəsində Peyğəmbərdən  nə eşitmisən?”. Ənəs: “Qoy bu bitkini yeyənlər – Yəni Sarımsaq - məscidlərimizə yaxınlaşmasındar və ya bizimlə namaz qılmasınlar”. (Buxari 856, Muslim 562/70, 1278)
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّ النَّبِىَّ  قَالَ: «مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا أَوْ قَالَ فَلْيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِى بَيْتِهِ». وَأَنَّ النَّبِىَّ  أُتِىَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ: «قَرِّبُوهَا» إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ، فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ: «كُلْ فَإِنِّى أُنَاجِى مَنْ لاَ تُنَاجِى».
333. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qoy sarımsaq və ya soğan yeyən adam bizdən uzaq dursun və ya məscidimizdən uzaqlaşsın və evində otursun!”. Cabir: “Bir dəfə Peyğəmbərə  bir qab təzə tərəvəz gətirdilər. Peyğəmbər  tərəvəzin (xoşagəlməz) qoxusunu duyub (onun nə olduğunu) soruşdu. Qabda olan tərəvəzlərin (adlarını) ona dedilər. O da yanında duran əshabələrdən birini göstərib: “Bunu ona verin” deyə buyurdu. Əshabə (onun yemədiyini) görəndə bu tərəvəzdən yemək istəmədi. Onda o buyurdu: “Ye, (mənə baxma), çünki mən sənin söhbət edə bilmədiyin (mələklərlə) gizli söhbət aparıram.” (Buxari 855, 7359, Muslim 564/73, 1281)

السهو في الصلاة والسجود له


Namazda Səhv Və Buna Görə Səhv Səcdəsinin Edilməsi


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: إِذَا نُودِيَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لاَ يَسْمَعَ الأَذَانَ، فَإِذَا قُضِيَ ْالأَذَانُ أَقْبَلَ، فَإِذَا ثُوِّبَ بِهَا أَدْبَرَ، فَإِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ، حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ، يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا وَكَذَا، مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ، حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ إِنْ يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَإِذَا لَمْ يَدْرِ أَحَدُكُمْ كَمْ صَلَّى، ثَلاَثًا أَوْ أَرْبَعًا، فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
334. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Namaza nida (azan) edildiyi zaman şeytan azanı eşitməmək üçün yel buraxa buraxa qaçar. Azan bitdiyi zaman yenidən qayıdar. Namaza İqamə edildiyi zaman yenə də üz çevirərək qaçar. İqamə bitdiyi zaman yenidən gələr və: “Filan şeyi xatırla, Filan şeyi xatırla!” deyərək (namaz içində) insanın ağlında olmayan şeyləri xatırladar. Nəhayət insan neçə rükət qıldığını bilməz.Sizdən biriniz neçə rükət – üç, yoxsa dörd rükət qıldığını bilmədiyi zaman oturaraq iki dəfə səcdə etsin”. (Buxari 1231, Muslim 389/83, 1295)
حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ بُحَيْنَةَ رضي الله عنه، قَالَ: صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ مِنْ بَعْضِ الصَّلَوَاتِ، ثُمَّ قَامَ فَلَمْ يَجْلِسْ، فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ وَنَظَرْنَا تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ قَبْلَ التَّسْلِيمِ، فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ، ثُمَّ سَلَّمَ
335. Abdullah İbn Buheynə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bizə namazların birində iki rükət qıldırdı. Sonra (birinci təşəhhüd üçün) oturmadan ayağa qalxdı. Cəmaat da onunla birlikdə ayağa qalxdılar. Rəsulullah namazını tamamladıqda bizlər salam verməsini gözlədiyimiz an salam vermədən əvvəl Allah Əkbər dedi və oturduğu halda iki səcdə etdi və sonra salam verdi”. (Buxari 1224, Muslim 570/85, 1297)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ، قَالَ: صَلَّى النَّبِىُّ  فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَحَدَثَ فِى الصَّلاَةِ شَىْءٌ؟ قَالَ: «وَمَا ذَاكَ». قَالُوا: صَلَّيْتَ كَذَا وَكَذَا، فَثَنَى رِجْلَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، فَلَمَّا أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَالَ: «إِنَّهُ لَوْ حَدَثَ فِى الصَّلاَةِ شَىْءٌ لَنَبَّأْتُكُمْ بِهِ، وَلَكِنْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ، أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ، فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِى، وَإِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِى صَلاَتِهِ فَلْيَتَحَرَّى الصَّوَابَ، فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ يُسَلِّمْ، ثُمَّ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ».
336. Abdullah İbn Məsud  rəvayət edir ki, bir dəfə Peyğəmbər  namaz qılıb salamları verdikdən sonra ondan soruşdular: “Ey Allahın elçisi, namazda nə isə bir dəyişiklikmi olub?” O: “Nə olub ki?” deyə soruşdu. (Əshabələr): “Sən namazı filan cür, filan cür qıldın” dedilər. Onda o, dizlərini yerə qoyub üzünü qibləyə çevirdi və iki dəfə səcdə etdikdən sonra (yenidən) salam verdi. Üzünü bizə tərəf çevirdikdə isə dedi: “Hərgah namazda bir şey baş versəydi, bu haqda mən sizə mütləq xəbər verərdim. Lakin mən də sizin kimi bir insanam, sizin kimi mən də unuduram. Odur ki, unutsam, yadıma salın və əgər sizdən birinizdə qıldığı namazına dair şübhə oyanarsa, qoy daha düz olana meyl edib namazını tamamlasın və salamları versin, sonra da iki dəfə (əlavə) səcdə etsin.” (əl-Buxari 401, Muslim 572/89, 1302)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدِّمِ الْمَسْجِدِ وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا؛ وَفِي الْقَوْمِ يَوْمَئِذٍ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ، وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ، فَقَالُوا: قَصُرَتِ الصَّلاَةُ، وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ كَان النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُوهُ ذَا الْيَدَيْنِ، فَقَالَ: يَا نَبِيَّ اللهِ أَنَسِيت أَمْ قَصُرَتْ، فَقَالَ: لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تَقْصُرْ، قَالُوا: بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: صَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ، فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ، ثُمَّ وَضَعَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ
337. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  bizə Zöhr namazını qıldırdı. O bizə iki rükət qıldırdıqdan sonra salam verdi. Bundan sonra məscidin girəcəyində olan ağac parçasına əlini söykədi. (Məs­ciddəki) camaatın arasında Əbu Bəkr  və Ömər  də var idi. (Lakin) onlar Peyğəmbərə  söz deməkdən çəkindilər. Tez getmək istəyənlər məscidin qapılarından çıxdılar və: “Namaz qısaldı” dedilər. Camaatın arasından qolları uzun olduğu üçün Peyğəmbərin Zul-Yədeyn deyə bir nəfər də var idi. (Həmin adam): “Ya Rəsulallah, unutdunmu? Yoxsa namaz qısalmışdır?” deyə soruşdu. Peyğəmbər: “Mən (heç nə) unutmamışam, namaz da qısaldılmayıb?” dedi. Onlar: “Bəli, unutdun Yə Rəsulullah!”. Zul-Yədeyn doğru dedi. Sonra qalxıb iki tükət qldılar və salamı verdilər. Bundan sonra o:

“Allahu Əkbər”

deyib səcdəyə getdi və həmişəki qədər, yaxud bir az da uzun müddət səcdədə qaldı. Sonra başını qaldırıb:

“Allahu Əkbər”

dedi. Sonra yenə:

“Allahu Əkbər”

deyib səcdəyə getdi və həmişəki qədər, yaxud bir az da uzun müddət səcdədə qaldı. Sonra başını qaldırıb:

“Allahu

Əkbər”

dedi. Sonra salamları verdi. (Buxari 482, 1229, 6051, Muslim 573/97, 1316)
?


------aba-jdad---------5.html

------aba-jdad--------.html

------bbbbb-bbbbb-2-2.html

------bismillair-romanir.html

------definisi-ulumul.html


KitabüS-Salat Namaz Kitabi - SəHifə 11
Министерство Здравоохранения И Социальной Защиты
ӨЗін-өЗі Тексеруге АрналғАн СұРақТар - «Астық ТүЙірді өңДеу ЖәНе СақТау Технологиясы» ПәНінен
DəRslik (əLavə Olunmuş Və Redaktə Edilmiş Ikinci NəşRi) - SəHifə 56
Traduzione Di Wu Ming 1 Sperling & Kupfer 11/22/63 - Bet 18
Уроки 28-29. XVII Век Переходный Век Русской Литературы. Протопоп Аввакум. Тексты К Урокам. Аввакум - Бет 3
Маркировка Образцов - Учебное Пособие Составлено В Соответствии С Гос Специальности 060108 «Фармация» Ина Основании...
Protokoll üBer Druckprobe
TorpaqəM - AZƏRbaycan Respubl Kasi TəHs L Naz Rl Y AzəRbaycan DöVLƏT Qt Sad Un Vers Tet
G-3.01 - Microsoft Word 2017 Front Matter Spanish Doc