©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

كتاب الصيد والذبائح ما يؤكل من الحيوان - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي...


كتاب الصيد والذبائح ما يؤكل من الحيوان



Ov, Kəsilən Və Əti Yeyilən Heyvanlar Kitabı








الصيد بالكلاب المعلمة


Öyrədilmiş İtlərlə Ov Etmək


حديث عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رضي الله عنه، قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّا نُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ، قَالَ: كُلْ مَا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ قُلْتُ: وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ: وَإِنْ قَتَلْنَ قُلْتُ: وَإِنَّا نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ، قَالَ: كُلْ مَا خَزَقَ، وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ
1254. Adiy İbn Hatim  rəvayət edir ki: “(Bir dəfə) mən: “Ya Rəsulullah! Biz ov etmək üçün öyrədilmiş itləri ov üzərinə göndəririk”. Peyğəmbər: “Sənin üçün ovladıqları ovdan ye!” deyə buyurdu. Mən: “Bu itlər tutduqları ovu öldürürlərsə necə?” deyə soruşdum. Peyğəmbər: “Öldürsələrdə belə” deyə buyurdu. Mən: “Biz ova Mirad adlanan oxla vururuq” dedim. Peyğəmbər: “Oxun iti ucu ilə vurulmuşsa, yeyə bilərsən, yox əgər gövdəsi ilə vuru­lub öldürülmüşsə yemə”. (Buxari 5477, Muslim 5081, 1929/1)
حديث عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قُلْتُ: إِنَّا قَوْمٌ نَصِيدُ بِهذِهِ الْكِلاَبِ فَقَالَ: إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ، وَذَكَرْتَ اسْمَ اللهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَإِنْ قَتَلْنَ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كِلاَبٌ مِنْ غَيْرِهَا فَلاَ تَأْكُلْ
1255. Adiy İbn Hatim  rəvayət edir ki: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərdən: “Biz bu ov itləriylə ov edən bir qövmük (bunların ovladıqları bizə halal olurmu?)”. Peyğəmbər: “Allahın ismini zikr edərək öyrədilmiş itləri ov üzərinə göndərdiyin zaman onların sizə tutduqları ovdan ye! Yalnız köpəyin ovdan yeməsi müstəsnadır. Lakin ov iti macal tapıb şikardan nə isə yesə bu ətdən yemə çünki (bu o, deməkdir ki) o, bunu özü üçün ovlayıb. Əgər ov zamanı Allahın adı zikr edilmədən müxtəlif itlər iştirak edərək şikarı tutub parçalayarlarsa bu əti yemə, çünki sən bilmirsən hansı it şikarı öldürüb”. (Buxari 5483, Muslim 5082, 1929/2)
حديث عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رضي الله عنه، قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْمِعْرَاضِ، فَقَالَ: إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ، وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّهُ وَقِيْذٌ قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ أُرْسِلُ كَلْبِي وَأُسَمِّي، فَأَجِدُ مَعَهُ عَلَى الصَّيْدِ كَلْبًا آخَرَ لَمْ أُسَمِّ عَلَيْهِ، وَلاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَ قَالَ: لاَ تَأْكُلْ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ، وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى الآخَرِ
1256. Adiy İbn Hatim  rəvayət edir ki: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərdən  mirad deyilən oxla vurulmuş ov barəsində soruşdum. Peyğəmbər: “Oxun iti ucu ilə vurulmuşsa, yeyə bilərsən, yox əgər gövdəsi ilə vurulub öldürülmüşsə yemə, bu vəqizdir (İti tərəfi olmayan daş, ağac və ya ucu iti olmayan bir şeylə öldürülmüş heyvan)”. Bu dəfə: “Ya Rəsulullah! Mən ov itini “

Bismilləh

” deyərək göndərirəm. Avumun üzərində “

Bismilləh

” demədiyim başqa bir iti də tapıram və ovu bu iki itdən hansının ovladığını bilmirəm?” dedim. Peyğəmbər: “Sən ovu yemə! Çünki sən öz itini “

Bismilləh

” deyib buraxdın, digər itin üzərinə isə demədin” deyə buyurdu. (Buxari 2054, Muslim 5083, 1929/3)
حديث عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رضي الله عنه، قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ قَالَ: مَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْهُ، وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَهُوَ وَقِيذٌ وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَيْدِ الْكَلْبِ فَقَالَ: مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ، فَإِنَّ أَخْذَ الْكَلْبِ ذَكَاةٌ، وَإِنْ وَجَدْتَ مَعَ كَلْبِكَ أَوْ كِلاَبِكَ كَلْبًا غَيْرَهُ فَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ أَخَذَهُ مَعَهُ، وَقَدْ قَتَلَهُ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا ذَكَرْتَ اسْمَ اللهِ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تَذْكُرْهُ عَلَى غَيْرِهِ
1257. Adiy İbn Hatim  rəvayət edir ki, (bir dəfə) mən Peyğəmbərdən  mirad deyilən oxla vurulmuş ov barəsində soruşdum. Peyğəmbər: “Oxun iti ucu ilə vurulmuşsa, yeyə bilərsən, yox əgər gövdəsi ilə vurulub öldürülmüşsə, bu vəqizdir104”. Mən ondan ov itinin (ovladığı heyvan) barəsində soruşdum. Dedi: “Sənin üçün tutduğundan yeyə bilərsən. Çünki ov itinin tutduğu heyvan murdar sayılmır. Hərgah öz itinin və ya itlərinin yanında başqa bir it görsən, onun ova toxunduğundan ehtiyat etsən, yemə. Çünki sən öz itini ovun üstünə göndərəndə “

Bismillah

” demisən, o biri itin üçün isə Allahın adını çəkməmisən.” (Buxari 5475, Muslim 5086, 1929/4)
حديث عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ فَأَمْسَكَ وَقَتَلَ فَكُلْ، وَإِنْ أَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ؛ وَإِذَا خَالَطَ كِلاَبًا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللهِ عَلَيْهَا فَأَمْسَكْنَ وَقَتلْنَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَ؛ وَإِنْ رَمَيْتَ الصَّيْدَ فَوَجَدْتَهُ بَعْدَ يَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ لَيْسَ بِهِ إِلاَّ أَثَرُ سَهْمِكَ فَكُلْ، وَإِنْ وَقَعَ فِي الْمَاءِ فَلاَ تَأْكُلْ
1258. Adiy İbn Hatim  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Əgər “

Bismillah

” deyib (ov) itini ovun üstünə qısqırtsan və o da ovu tutub gətirərsə, (ondan) yeyə bilərsən. Əgər it (həmin ovdan) yemişdirsə, sən (ondan) yemə. Çünki belə olduğu halda o bu ovu özü üçün ovlamış sayılır və əgər ov iti ilə üstündə Allahın adı çəkilməmiş itlər bir-birinə qarışsa və onlar ovu tutub gətirsələr, (bu ovdan) yemə. Çünki sən onlardan hansı birinin ovu yaxaladı­ğını bilmirsən və əgər ovu (ox və s.) ilə vursan və onu bir, yaxud iki gündən sonra tapsan, üstündə də ox yarası görsən (ondan) yeyə bilərsən. Ov suya düşmüşdürsə, (ondan) yemə.” (Buxari 5484, Muslim 5090, 1929/6)
حديث أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، قَالَ: قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، أَفَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ وَبِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، فَمَا يَصْلُحُ لِي قَالَ: أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَهَا فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلوهَا وَكُلُوا فِيهَا، وَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللهِ فَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللهِ فَكُلْ وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ غَيْرَ مُعَلَّمٍ فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ فَكُلْ
1259. Əbu Sələbə əl-Xuşəni  demişdir: “(Bir dəfə mən Peyğəmbərə ) dedim: “Ey Allahın peyğəmbəri! Biz Kitab əhlinin torpaqlarında yaşayırıq. Biz onların qablarında yemək yeyə bilərikmi? Habelə ov edilən bir diyarda yaşayıram. Hərdən yay və oxla, hərdən əhliləşdirilməmiş itimlə, hərdən də (ov üsulları ilə təlim edilib) əhliləşdirilmiş itimlə ov edirəm. Bunların hansını edə bilərəm? Peyğəmbər  buyurdu: “Kitab əhlinin qablarına gəlincə, əgər yemək-içmək üçün başqa qablar tapsanız, onların qablarında yemək yeməyin. Yox, əgər yemək-içmək üçün başqa qablar tapmasanız, onları yuduqdan sonra onlarda yemək yeyin. Allahın adını çəkib yayla ovladığın heyvanı yeyə bilərsən. Habelə, əhliləşdirilmiş itini ovun üstünə göndərdiyin zaman “

Bismillah

” demisənsə, (ovladığın heyvanı) yeyə bilərsən. Əhliləşdirilməmiş itin gətirdiyi heyvanı boğazlamağa macal tapsan onu da yeyə bilərsən.” (Buxari 5478, Muslim 5092, 1930/8)

تحريم أكل كل ذي ناب من السباع وكل ذي مخلب من الطير


Azı Dişi Olan Yırtıcı Heyvanların Və Caynaqları Olan Quşların Yeyilməsinin Haram Olması


حديث أَبِي ثَعْلَبَةَ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ
1260. Əbu Sələbə  rəvayət etmişdir ki, Peyğəmbər  istənilən yırtıcı heyvanı yeməyi qadağan etmişdir. (Buxari 5530, Muslim 5099, 1932/14)

إِباحة ميتة البحر


Dəniz Heyvanların Ölüsünün (Yeyilməsinin) Mübah Olması


حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: بَعَثَنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ، أَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، نَرْصُدُ عِيرَ قُرَيْشٍ، فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ، فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ، فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْجَيْشُ جَيْشَ الْخَبَطِ فَأَلْقَى لَنَا الْبحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ، فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ، وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهِ، حَتَّى ثَابَتْ إِلَيْنَا أَجْسَامُنَا فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ، فَعَمَدَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ مَعَهُ، وَأَخَذَ رَجُلاً وَبَعِيرًا فَمَرَّ تَحْتَه قَالَ جَابِرٌ: وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ إِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ نَهَاهُ وَكَانَ عَمْرٌو يَقُولُ ، أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ قَالَ لأَبِيهِ كُنْتُ فِي الْجَيْشِ فَجَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ قَالَ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نَحَرْتُ ثُمَّ جَاعُوا قَالَ انْحَرْ قَالَ نُهِيتُ.
1261. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bizləri üç yaz süvari olaraq göndərmişdi. Əmirimiz Əbu Ubeydə Cərrah  idi. Qureyş karvanını gözləyirdik. Dəniz sahilində yarım ay (on beş gün) gözlədik. Bzilərə şiddətli bir aclıq gəlmişdi. Xabat adlanan tikanlı ağacın yarpaqlarını (meyvələrini) yeyirdik. Bu səbəblə də bizim dəstəyə Ceyşul Xabat deyirdilər. Dəniz bizim üçün sahilə Ənbər (Balina) adlı bir balıq çıxartdı. Biz düz yarım ay o balıqdan yedik, üstəlik piyindən dərimizə o qədər sürtdük ki, nəhayət, bədənimiz əvvəlki formasına düşdü”. Əbu Ubeydə bu dəniz heyvanının qabırğa sümüyünü dikəltdi. Bizimlə olan ən uzun adama yönəydi. Bir adam və bir də dəvə həmən qabırğanın altından keçdi. Cabir: “Aclıq günlərində mücahidlər üç dəvə kəsdilər, sonra üç dəvə yenə kəsdilər. Sonra üç dəvə də kəsdilər. Sonra Əbu Ubeydə  (minik azaldığı üçün) dəvələri kəsməyi qadağan etdi. Əbu Salih, Qeys İbn Sad atasından rəvayət edir ki: “Mən dəstə içərisində idim. Aclıqdan: “Kəs” dedilər. Kəsdim. Sonra yenə: “Kəs” dedilər. Kəsdim. Sonra yenə də: “Kəs” dedilər. Kəsdim. Sonra sə kəsməkdən qadağan olundum”. (Digər rəvayətdə Cabir  demişdir: “Əbu Ubeydə (bizə): “Yeyin!” deyə buyurdu. Biz Mədinəyə gəldikdə başımıza gələnləri Peyğəmbərə  danışdıq. Peyğəmbər: “Allahın sizə verdiyi ruzidən yeyin və əgər (artıq) qalıbsa, bizi də qonaq edin!” (Əshabələrdən) biri (balığın ətindən) bir tikə Peyğəmbərə  verdi və o da (bu ətdən) daddı)”. (Buxari, 4361, Muslim 5110, 1935/18)

تحريم أكل لحم الحمر الإنسية


Ev Eşşəklərinin Ətlərinin Haram Olması


حديث عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهى عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ يَوْمَ خَيْبَرَ، وَعَنْ أَكْلِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ
1262. Əli İbn Əbu Talib  rəvayət etmişdir ki, Xeybər günü Peyğəmbər  siğəni (müvəqqəti nigah) və ev eşşəyinin ətini yeməyi haram buyurmuşdur.” (Buxari 4216, Muslim 5116, 1407/22)
حديث أَبِي ثَعْلَبَةَ، قَالَ: حَرَّمَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لُحُومَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ
1263. Əbu Sələbə Cursum əl-Huşəni  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  azı dişi olan heyvanları ətlərini yeməyi qadağan etdi”. (Buxari 5527, Muslim 5118, 1936/23)
حديث ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: نَهى النَّبيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ لحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ
1264. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ev eşşəyinin ətini yeməkdən nəhy (qadğan) etdi”. (Buxari 4218, Muslim 5119, 561/24)
حديث ابْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: أَصَابَتْنَا مَجَاعَةٌ، لَيَالِيَ خَيْبَرَ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ، وَقَعْنَا فِي الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ فَانْتَحَرْنَاهَا، فَلَمَّا غَلَتِ الْقُدُورُ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْفِئُوا الْقُدُورَ فَلاَ تَطْعَمُوا مِنْ لُحُومِ الْحُمُرِ شَيْئًا قَالَ عَبْدُ اللهِ (هُوَ ابْنُ أَبِي أَوْفَى) : فَقُلْنَا إِنَّمَا نَهى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لأَنَّهَا لَمْ تُخَمَّسْ، قَالَ: وَقَالَ آخَرُونَ حَرَّمَهَا الْبَتَّةَ وَسَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ حَرَّمَهَا الْبَتَّةَ
1265. Abdullah İbn Əbi Əufa  rəvayət edir ki, Xeybər günü bizləri şiddətli bir aclıq tutmuşdu. Bizlər ev eşşəklərinin içinə düşərək (onlardan bəzisini) kəsdik. Eşşək ətlərinin bişməkdə olduğu qazanlar qaynadığı zaman Rəsulullahın  carçısı səsləyərək: “Qazanları çevirin və eşşək ətindən heç bir şey yeməyin!”. Abdullah: “Peyğəmbər bunu beşdə birə girmədiyi üçün qadağan etmişdir”. Digərləri: “Peyğəmbər  eşşək ətini qəti olaraq qadağan etmişdir”. Səid İbn Cubeyr: “Qəti olaraq qadağan etmişdir” dedi. (Buxari 3155, Muslim 5123, 1937/27)
حديث الْبَرَاءِ وَعَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصَابُوا حُمُرًا فَطَبَخُوهَا، فَنَادَى مُنَادِي النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَكْفِئُوا الْقُدُورَ
1266. Bəra İbn Azib  və Abdullah İbn Əbi Əufa  rəvayət edir ki, Peyğəmbərlə  bərabər olduğumuz zaman eşşək sürüsü ələ keçirdik. Onları bişirdiyimiz zaman Peyğəmbərin  carçısı səsləyərək: “Qazanları boşaldın” dedi. (Buxari 4221, 4222, Muslim 5124, 1938/28)
حديث ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما، قَالَ: لاَ أَدْرِي أَنْهى عَنْهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ حَمُولَةَ النَّاسِ فَكَرِهَ أَنْ تَذْهَبَ حَمُولَتُهُمْ، أَوْ حَرَّمَهُ فِي يَوْمِ خَيْبَرَ، لَحْمَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ
1267. İbn Abbas  (ev eşşəklərinin ətlərinin yeyilməsinin qadağan olunma səbəbini belə izah edir) deyir ki: “Bunlar insanların yük daşıma heyvanları olduğu üçün yeyildikləri zaman yox olub getmələrini istəmədiyi üçün Rəsulullah bunu qadağan etdi, yoxsa Heybər günü ev eşşəklərini qadağan etdi” bilmirəm. (Buxari 4227, Muslim 5129, 1939/32)
حديث سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ رضي الله عنه، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نِيرَانًا تُوقَدُ يَوْمَ خَيْبَرَ قَالَ: عَلَى مَا توقَدُ هذِهِ النِّيرَانُ قَالُوا: عَلَى الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ، قَالَ: اكْسِرُوهَا وَأَهْرِقُوهَا قَالُوا: أَلاَ نُهَرِيقهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ: اغْسِلُوا
1268. Sələmə İbn Əkvə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Xeybər günü yandırılmış tonqallar gördü və: “Bu atəşlər nə üçün yandırılmışdır?” deyə buyurdu. Səhabələr: “Ev eşşəklərinin ətidir” dedilər. Peyğəmbər: “Ətləri boşaldın, qabları isə sındırın” deyə buyurdu. Səhabələr: “Ətləri boşaldsaq, qabları yusaq olmazmı?” dedilər. Peyğəmbər: “qabları yuyun” deyə buyurdu. (Buxari 2477, Muslim 5130, 1802/33)

في أكل لحوم الخيل


At Ətinin Yeyilməsinin (İcazəli Olması)


حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رضي الله عنهما، قَالَ: نَهى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَوْمَ خَيْبَرَ، عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ، وَرَخَّصَ فِي الْخَيْلِ
1269. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Xeybər günü ev eşşəklərinin ətlərini yeməkdən nəhy etdi, lakin at ətini yeməyə icazə verdi”. (Buxari 4219, Muslim 5134, 1941/36)
حديث أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رضي الله عنهما، قَالَتْ: نَحَرْنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَرَسًا فَأَكَلْنَاهُ
1270. Əsmə Binti Əbu Bəkr  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  zamanında biz atı boynundan kəsdik və yedik”. (Buxari 5510, Muslim 5137, 1942/38)

إِباحة الضب


Varan Ətinin Mübah Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الضَّبُّ، لَسْتُ آكُلُهُ، وَلاَ أُحَرِّمُهُ
1271. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mən Varan yemirəm, onu haram da saymıram”. (Buxari 5536, Muslim 5140, 1943/40)
حديث ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: كَانَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِيهمْ سَعْدٌ، فَذَهَبُوا يَأْكُلُونَ مِنْ لَحْمٍ، فَنَادَتْهُمُ امْرَأَةٌ مِنْ بَعْضِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِنَّهُ لَحْمُ ضَبٍّ، فَأَمْسَكُوا فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كُلُوا أَوِ اطْعَمُوا، فَإِنَّهُ حَلاَلٌ أَوْ قَالَ: لاَ بَأْسَ بِهِ وَلكِنَّهُ لَيْسَ مِنْ طَعَامِي
1272. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  səhabələrindən bəziləri, aralarında Sad İbn Əbi Vaqqas olmaqla bir ət yeməyinə (qonaq) oldular. Bu vaxt Peyğəmbərin  zövcələrindən biri ət yeyən topluluqa: “Bu bir Varan ətidir” deyə nida etdi. Səhabələr (bir az) duruxdular. Peyğəmbər: “Ondan yeyin, çünki o halaldır və ya onu yeməkdə heç bir problem yoxdur. Sadəcə mən bu ətdən yemirəm”. (Buxari 7267, Muslim 5144, 1944/42)
حديث خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَلَى مَيْمُونَةَ، وَهِيَ خَالَتُهُ، وَخَالَةُ ابْن عَبَّاسٍ، فَوَجَدُ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا، حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحارِثِ، مِنْ نَجْدٍ فَقَدَّمَتِ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ، قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ، حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ فَأَهْوَى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ الْحُضُورِ: أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ، هُوَ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللهِ فَرَفَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَدَهُ عَنِ الضَّبِّ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ: أَحَرَامٌ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: لاَ، وَلكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي، فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ، قَالَ خَالِدٌ: فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ، وَرَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ إِلَيَّ
1273. Xalid İbn Vəlid  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ilə bərabər Məymunənin yanına daxil olduq. Məymunə həm Xalidin , həm də İbn Abbasın  xalası idi. Yanında qızardılmış Varan əti vardı. Bu varanı Məymunənin bacısı Hufeydə Bintul Həris Nəcdən gətirmişdi. Bu varan ətindən Rəsulullaha  təqdim edildi. Rəsulullaha yemək təqdim edildikdə o, yemək haqqında ona məlumat verilər və adını söyləyərdilər. Peyğəmbər  əlini Varana uzatdıqda orada olan qadınlardan biri: “Rəsulullaha  təqdim etdiyiniz yeməyin nə olduğunu söyləyin” dedi. Qadınlar: “Varandır” dedilər. Peyğəmbər  həmən varandan əlini qaldırdı. Xalid İbn Vəlid: “Varan haramdır, ya Rəsulullah!” dedi. Peyğəmbər: “Xeyr, mənim qövmümün ərazisində (bu heyvan) olmaz, məndə bu ətdən yemirəm” deyə buyurdu. Xalid: “Mən əti qarşıma çəkib yedim, Peyğəmbərdə  mənə baxırdı” dedi. (Buxari 5391, Muslim 5146, 5147, 1946/44)
حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: أَهْدَتْ أُمُّ حُفَيْدٍ، خَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ، إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَقِطًا وَسَمْنًا وَأَضُبًّا، فَأَكَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الأَقِطِ وَالسَّمْنِ، وَتَرَكَ الضَّبَّ تَقَذُّرًا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَأُكِلَ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَوْ حَرَامًا مَا أُكلَ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
1274. İbn Abbas  demişdir: “(Bir dəfə) ibn Abbasın xalası Peyğəmbərə  qurut, yağ və bir neçə kərtənkələ hədiyyə göndərdi. Peyğəmbər  qurutu və yağı yedi, kərtənkələləri isə xoşlamadığına görə qırağa qoydu”. İbn Abbas: “(Bəziləri) Peyğəmbərin  süfrəsi başında kərtənkələləri yedilər. Əgər haram olsaydı, onlar Peyğəmbərin  süfrəsi başında yeyilməzdi.” (Buxari 2575, Muslim 5151, 1947/46)

إِباحة الجراد


Çəyirtkənin (Yeyilməsinin) Mübah Olması


حديث ابْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ: غَزَوْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، سَبْعَ غَزَوَاتٍ، أَوْ سِتًّا، كُنَّا نَأْكُلُ مَعَهُ الْجَرَادَ
1275. İbn Əbu Əufə  demişdir: “Biz Peyğəmbərlə  birlikdə yeddi, yaxud altı döyüşdə iştirak etmişik. (Həmin ərəfədə) biz çəyirtkə yeyirdik.” (Buxari 5495, Muslim 5157, 1952/52)

إِباحة الأرنب


Dovşanın (Yeyilməsinin) Mübah Olması


حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، قَالَ: أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ، فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغَبُوا، فَأَدْرَكْتُهَا، فَأَخَذْتُهَا، فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ، فَذَبَحَهَا، وَبَعَثَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَرِكِهَا أَوْ فَخِذَيْهَا فَقَبِلَهُ، وَأَكَلَ مِنْهُ قَالَ وَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَال بَعْدُ قَبِلَهُ.
1276. Ənəs  demişdir: “(Bir dəfə) biz Mərruz Zəhranda (Məkkə yaxınlığında vadi) olarkən bir dovşanı hürküdüb qaçırtdıq və camaat onun dalınca qaçmağa başladı, lakin (onu tuta bilməyib) yorulub əldən düşdülər. Mən ona çatıb onu tutdum, sonra da onu Əbu Təlhənin  yanına gətirdim. O, dovşanı kəsdi və arxa ayaqlarını (və ya budunu) Peyğəmbərə  göndərdi. O da bu (hədiyyəni) qəbul etdi və ondan yedi.” (Buxari 2572, Muslim 5160, 1953/53)

إِباحة ما يستعان به على الاصطياد والعدو وكراهة الخذف


Ov Etmək Və Düşmənə Qarşı İstifadə Edilən Silahın Mübah Olması Və Sapan Atmağın Məkruh Olması


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ: لاَ تَخْذِفْ، فَإِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهى عَنِ الْخَذْفِ، أَوْ كَانَ يَكْرَهُ الْخَذْفَ وَقَالَ: إِنَّهُ لاَ يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلاَ يُنْكَى بِهِ عَدُوٌّ، وَلكِنَّهَا قَدْ تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأ الْعَيْنَ ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ، فَقَالَ لَهُ: أُحَدِّثكَ عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهى عَنِ الْخَذْفِ أَوْ كَرِهَ الْخَذْفَ، وَأَنْتَ تَخْذِفُ لاَ أُكَلِّمُكَ كَذَا وَكَذَا
1277. (Bir dəfə) Abdullah İbn Muğəffəl  bir nəfərin barmaqlarının ucu ilə daş atıb heyvan ovladığını görüb dedi: “Bu cür daş atmaqla ov etmə! Çünki Peyğəmbər  bu üsulla ov etməyi qadağan etmiş (və ya bu cür ovlamağın əleyhinə olmuş) və demişdir: “Bu üsulla nə ov etmək, nə də düşmən öldürmək olar. Bununla sadəcə diş sındırmaq və göz çıxartmaq olar.” Abdullah onun yenə daş atdığını görəndə dedi: “Mən sənə Peyğəmbərin  bu üsulla ov etməyin qadağan olunmasına dair hədisini rəvayət edirəm, sən isə öz bildiyini edirsən?! Mən səni filan vaxta qədər danışdırmayacağam.” (Buxari 5479, Muslim 5162, 1954/54)

النهي عن صبر البهائم


Heyvanları Həps Edərək Öldürməyin Qadağan Edilməsi


حديث أَنَسٍ، قَالَ: نَهى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ
1278. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, (toyuğu (diri-diri) asıb oxla vuran bir dəstə gənclərin yanından ötəndə) onlara: “Peyğəmbər  heyvanları (bağlayaraq) hədəf edərək vurmaqdan nəhy etdi”. (Buxari 5513, Muslim 5169, 1956/58)
حديث ابْنِ عُمَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ، فَمَرُّوا بِفِتْيَةٍ، أَوْ بِنَفَرٍ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا، فَلَمَّا رَأَوُا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ: مَنْ فَعَلَ هذَا إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَنَ مَنْ فَعَلَ هذَا
1279. (Bir dəfə) İbn Ömər  toyuğu (diri-diri) asıb oxla vuran bir dəstə adamın yanından keçirdi. Onlar İbn Öməri  görüb dərhal dağılışdılar. İbn Ömər: “Bunu kim edib? Peyğəmbər  belə hərəkət edən kimsəni lənətləmişdir.” (Buxari 5515, Muslim 5173, 1958/59)








كتاب الأضاحي



Qurbanlar Kitabı







وقتها


Qubanın Kəsildiyi Vaxt


حديث جُنْدَبٍ، قَالَ: صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ ذَبَحَ، فَقَالَ: مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ فَلْيَذْبَحْ أُخْرَى مَكَانَهَا، وَمَنْ لَمْ يَذْبَحْ فَلْيذْبَحْ بِاسْمِ اللهِ
1280. Cundub İbn Bəcəli  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Qurban bayramı günü bayram namazını qıldırdı, sonra xütbə verdi, ondan sonra qurbanıını kəsdi və: “Hər kim namazı qılmadan öncə qurban kəsmişsə, (namazdan) sonra bir dənə də kəssin. Hər kimdə kəsməmişsə Allahın adını zikr edərək kəssin” deyə buyurdu. (Buxari 985, 7400, Muslim 5179, 1960/3)
حديث الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ: ضَحَّى خَالٌ لِي، يُقَالُ لَهُ أَبُو بُرْدَةَ، قَبْلَ الصَّلاَةِ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: شَاتُكَ شَاةُ لَحْمٍ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ عِنْدِي دَاجِنًا جَذَعَةً مِنَ الْمَعَزِ قَالَ: اذْبَحْهَا، وَلَنْ تَصْلُحَ لِغَيْرِكَ ثُمَّ قَالَ: مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَإِنَّمَا يَذْبَحُ لِنَفْسِهِ، وَمَنْ ذَبَحَ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَقَدْ تَمَّ نُسُكُهُ وَأَصَابَ سُنَّةَ الْمُسْلِمِينَ
1281. Bəra İbn Azib  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bu gün bizim ilk öncə edəcəyimiz iş namaz qılmaqdır. Sonra qayıdaraq qurban kəsəcəyik. Hər kim belə edərsə, sünnətə müvafiq olmuşdur. Hər kim (namazdan qabaq) kəsmişsə, bu ailəsi üçün kəsdiyi ət sayılır və qurbanlıqdan onun heç bir payı yoxdur!”. Bunun üzərinə namazdan əvvəl qurbanını kəsmiş Əbu Burda İbn Neyyar dedi: “Məndə biryaşlı heyvandan daha yaxşı bir oğlaq var”. Peyğəmbər: “Onu kəs, yalnız səndən sonra bu heç kəs üçün caiz deyildir!” deyə buyurdu. Peyğəmbər: “Hər kim namazdan sonra kəsərsə qurban kəsmə ibadəti tamam olmuşdur və müsəlmanların sünnətinə isabət etmişdir” deyə buyurdu. (Buxari 5546, 5556, Muslim 5181, 1961/4)
حديث أَنَسٍ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيُعِدْ فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: هذَا يَوْمٌ يُشْتَهى فِيهِ اللَّحْمُ وَذَكَرَ مِنْ جِيرَانِهِ فَكَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَّقَهُ قَالَ: وَعِنْدِي جَذَعَةٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ شَاتَيْ لَحْمٍ، فَرَخَّصَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلاَ أَدْرِي أَبَلَغَتِ الرُّخْصَةُ مَنْ سِوَاهُ، أَمْ لاَ
1282. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Hər kim bayram namazından öncə qurbanını kəsmişsə bunu (namazdan) sonra təkrar etsin”. Bir nəfər ayağa qalxaraq: “Bu ət yemək arzu olunan bir gündür. Qonşularının fəqirlik və ehtiyaclarını zikr etdi”. Peyğəmbər: “Onun sözlərini qonşular barəsində təsdiq etdi”. Adam: “Məndə ət üçün kəsiləcək daha sevimli bir oğlaq da vardır” dedi. Peyğəmbər: “Bu oğlaqı qurban etməsinə icazə verdi”. Lakin bu rüxsətin ondan başqalarına da verildiyini və ya verilmədiyini bilmirəm” dedi. (Buxari 954, 5549, Muslim 5191, 1962/10)
حديث عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عنه، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ غَنَمًا يَقْسِمُهَا عَلَى صَحَابَتِهِ، فَبَقِيَ عَتُودٌ، فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: ضَحِّ أَنْتَ
1283. Uqbə İbn Amir  rəvayət etmişdir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  ona (bir sürü) qoyun verdi ki, onları əshabələrin arasında bölüşdürsün. (Uqbə qoyunları bölüşdürdükdən) sonra bir çəpiş qaldı və o, bu haqda Peyğəmbərə  xəbər verdikdə o dedi: “Onu da özün üçün kəs!” (Buxari 2300, Muslim 5196, 1965/15)
?


------nurislam-ibraim.html

------oru-v-qaz.html

------p--------sindrom-l.html

------rossijskoe-2.html

------sindrom-l-fraumen-3.html


The Gospel Of Sri Ramakrishna - Bet 74
Тема №3 Значение Наследственности В Патологии - Методические Указания По Подготовке К Практическим Занятиям Методические...
Org. Isik Kosaner
ВЕНГРИЯ - Сводные Данные Международных Конгрессно-Выставочных Мероприятий В Области Образования, Науки И Инноваций На 2014 Г
Issn 0143-6597 Print/Issn 1360-2241 Online/03/020235-19 - SəHifə 3
Профилактика Неблагополучия Семей С Помощью Социальной Рекламы - П86 Психология, Образование, Социальная Работа:...
Eels : Electron Energy Loss Spectroscopy
Offre D’Emploi : Post-Doctorant
07/10/2016          Pag: 9 - Arfea S. P. A. Orari Linee Alessandria
YaşıL Yarpaqlar [MəTn]: Sabir GecəSi MüNasibəTilə: AzəRbaycan şAiri